nie!tabu: nefretette

Shortbus (2006) – więcej niż erotyk - recenzja

nefretette — Wed, 03 Jun 2026 12:20:08 +0000

Czasami mam wrażenie, że filmy z dużą ilością seksu są oceniane jeszcze przed obejrzeniem... Shortbus to historia kilku mieszkańców Nowego Jorku, których łączą problemy z bliskością, relacjami i własną seksualnością. Seksu jest tu dużo i pokazany jest bardzo otwarcie, ale zaskakująco szybko przestaje być najważniejszym elementem filmu.

Nie jest to film dla każdego, ale jeśli ktoś szuka czegoś innego niż typowy erotyk, to moim zdaniem warto dać mu szansę.

Ktoś z Was oglądał? Jakie były Wasze odczucia?

„The Piano Teacher" - Haneke, 2001 - recenzja

nefretette — Sun, 24 May 2026 09:42:01 +0000

Oficjalnie film o profesorce fortepianu w wiedeńskim konserwatorium. W praktyce jeden z najbardziej trafnych portretów tego, co się dzieje w głowie osoby, która całe życie kontroluje wszystko wokół, a w środku chce dokładnie odwrotnego.

Nie ma tu scen hot, jest za to kartka z żądaniami, którą bohaterka podaje partnerowi...

Jeśli znasz tę dynamikę bdsm od środka, film trafi bardzo celnie. Jeśli nie, będzie po prostu nieprzyjemny i dziwny. Haneke zresztą na to liczył.

Film można zobaczyć na CDA.

"Zamieniłam misia na obrożę"

nefretette — Mon, 13 Apr 2026 10:50:36 +0000

Każdy miał jako dziecko coś, co go uspokajało: miś, kocyk, poduszka z którą się nie rozstawał, u mnie to był miś... No i w pewnym momencie miś poszedł na emeryturę, a jego miejsce zajęła obroża! Nie pamiętam nawet dobrze faceta, który mi ją dał, relacja była - minęła, obroża została. Kiedy mam zły dzień, kiedy wszystko mnie przerasta, kiedy w głowie robi się za głośno - zapinam ją i robi się ciszej 🫠 Nie chodzi o uległość, nie chodzi o żadnego Pana, chodzi o ten moment kiedy klamra się zamyka... Moja znajoma ma na to koc obciążeniowy ja mam obrożę...

Dobra, przyznawajcie się, macie coś takiego?

Wanderlust - serial, który zadaje pytania, na które nie masz gotowych odpowiedzi

nefretette — Fri, 20 Mar 2026 12:05:16 +0000

Co by było, gdybyś powiedziała partnerowi: sprawdźmy, czy jesteśmy razem z wyboru czy z przyzwyczajenia? Dokładnie od tego zaczyna się "Wanderlust", brytyjski miniserial BBC z 2018 roku.

Joy i Alan są małżeństwem od lat. Kochają się. I właśnie dlatego decydują się otworzyć związek. To nie jest serial o zdradzie ani o seksie dla samego seksu. To jest serial o tym, jak bardzo nie znamy siebie i swoich granic, dopóki ktoś nam nie zaproponuje wolności.

Polecam szczególnie jeśli interesuje Was temat związków niemonogamicznych nie jako lifestyle, ale jako poważne pytanie o to, czego naprawdę szukamy w relacjach 🖤

Oglądaliście? Albo macie jakiś serial/film na podobny temat, który zapadł Wam w pamięć? 👇

Weekendowa serialowa polecajka: "Bonding"

nefretette — Fri, 13 Mar 2026 12:07:12 +0000

Z racji tego, że ostatnio trafiłam na ten serial podczas wieczornego scrollowania Netflixa, postanowiłam podrzucić Wam małą polecajkę na weekend 😉

"Bonding" to krótki serial o studentce psychologii, która dorabia jako dominatrix. Kiedy prosi swojego dawnego przyjaciela o pomoc jako asystenta, oboje trafiają w rzeczywistość, która dla jednego jest codziennością, a dla drugiego zupełnie nowym światem. Serial to bardziej historia o przyjaźni, odkrywaniu własnej tożsamości i przełamywaniu wstydu niż o samym BDSM. Ogląda się bardzo szybko (odcinki są krótkie), momentami jest absurdalny i trochę przerysowany.

Jeśli szukacie czegoś lekkiego na weekend, a przy okazji chcecie zobaczyć serial, który w dość luźny sposób zahacza o temat kinków i seksualności to może być całkiem ciekawa opcja.

Ktoś z Was oglądał? Jak wrażenia? 😉

"Skomplikowani" 2025 - recenzja

nefretette — Tue, 21 Oct 2025 15:40:28 +0000

Z racji tego, że byłam w zeszłym tygodniu w kinie na tym filmie, postanowiłam podzielić się krótką recenzją z Wami ;)

"Skomplikowani" to film o relacjach, które wymykają się prostym etykietom. Dwoje ludzi po przejściach próbuje ułożyć sobie życie na nowo, a przy okazji mierzy się z pytaniem, jak pogodzić wolność, bliskość i szczerość. To historia o uczuciach, które nie zawsze mieszczą się w tradycyjnych ramach i o tym, że miłość czasem wymaga odwagi, żeby przyznać się do własnych pragnień.

Film jest lekki, zabawny, ale niegłupi. Potrafi rozbroić szczerością i dystansem do tematu otwartych związków, bez moralizowania i taniej prowokacji. Pokazuje, że można mówić o pożądaniu i emocjach z luzem, ale też z czułością - właśnie tak, jak robi to nasza społeczność.

Nie jest to film, który chce kogokolwiek nawracać czy szokować. To raczej opowieść o tym, że każdy ma prawo szukać swojego sposobu na bliskość...

A Wam się podobało!?

"Newness" 2017 - recenzja.

nefretette — Tue, 09 Sep 2025 12:34:24 +0000

Newness obejrzałam z ciekawości, bo to film o związku w czasach Tindera i aplikacji randkowych - czyli w sumie o tym, jak dziś wygląda początek większości relacji. Historia opowiada o Martinie i Gabi, dwójce młodych ludzi, którzy wchodzą w związek otwarty. Na początku wydaje się to ekscytujące, ale szybko okazuje się, że takie układy nie są tak proste, jak wyglądają w teorii.

Film ma spokojny, wręcz intymny klimat. Nie idzie w stronę komedii romantycznej ani taniej prowokacji. Raczej powoli pokazuje, jak łatwo pogubić się w uczuciach, kiedy granice się rozmywają. Seksu jest sporo, ale nie ma tu pornografii - raczej naturalne sceny, które budują wiarygodność historii.

Momentami tempo zwalnia, trochę jak w życiu – niby nic się nie dzieje, a jednak emocje buzują pod powierzchnią. Dzięki temu łatwo wczuć się w bohaterów, zobaczyć, jak próbują szukać szczęścia, balansując między wolnością a zazdrością.

To nie jest film o "idealnym otwartym związku" ani o fajerwerkach namiętności. To raczej obraz kruchości relacji i pytanie, czy naprawdę jesteśmy w stanie pogodzić pragnienie wolności z potrzebą bliskości.

Dla mnie "Newness" to taki cichy, trochę niedoceniony film, który zostawia po sobie refleksję – nie tyle o seksie, ile o tym, jak trudne bywa budowanie więzi w świecie, w którym wszystko jest "na swipe’a". Niby prosty romans, a jednak zostaje w głowie na dłużej.

Historia z mojego życia: "Poznałam mężczyznę, który określał się jako Dom. "

nefretette — Sun, 10 Aug 2025 09:13:14 +0000

Jedna z historii z mojego życia...

Kilka lat temu poznałam przez aplikację randkową mężczyznę, który określał się jako Dom. Rozmawialiśmy przez cały dzień, a on zadawał mi różne zadania do wykonania w trakcie pracy. Jedno z nich polegało na tym, żebym zdjęła bieliznę. Zrobiłam to. Następnie kazał mi użyć spinacza w intymnym miejscu. Wykonałam polecenie, czując coraz większe podniecenie. Kiedy zapytał, czy chciałabym spotkać się w galerii handlowej, od razu się zgodziłam.

Kilka godzin później spotkaliśmy się w strefie gastronomicznej. Byłam bardzo zdenerwowana. Po krótkim powitaniu poszliśmy przez centrum handlowe do konkretnego sklepu. Tam podał mi ubranie i powiedział, żebym poszła do przymierzalni, zostawiła buty przy drzwiach i czekała na niego. Tak zrobiłam.

Po chwili wszedł i zaczął mnie obserwować. Wydawał się w pełni kontrolować sytuację i spokojnie wydawał kolejne instrukcje. Było w tym coś, co sprawiało, że czułam się jednocześnie bardzo odsłonięta i podekscytowana.

Po wszystkim pożegnaliśmy się na parkingu. Do dziś nie znam nawet jego imienia, ale to spotkanie na długo zapadło mi w pamięć.

Sekssomnia-seks przez sen? Serio...?

nefretette — Thu, 26 Jun 2025 12:01:26 +0000

Brzmi jak żart, ale to realna sprawa. Sekssomnia to zaburzenie snu, gdzie ktoś podczas spania robi rzeczy seksualne-bez świadomości i bez pamięci po przebudzeniu.
Może chodzić o masturbację, dotykanie partnera, a nawet cały stosunek. I nic z tego nie pamiętasz rano.

To trochę jak lunatykowanie-tylko że w wersji 18+. Mózg śpi, ale ciało działa.

Kilka faktów:
-ludzie z sekssomnią często mają też inne zaburzenia snu,
-stres, alkohol, przemęczenie czy leki mogą ją wywoływać,
-nie jest to super rzadkie, tylko mało kto o tym mówi-bo temat jest niewygodny.

Da się to ogarnąć terapia, lepszy sen, czasem leki. Warto, zwłaszcza jeśli komuś robi się przez to niekomfortowo w związku.

Temat może wstydliwy, ale serio ważny.

Nie szukała bólu. Szukała granic. - „Nimfomanka: Część II” - recenzja.

nefretette — Thu, 29 May 2025 13:51:22 +0000

„Nimfomanka: Część II” to film, który dla wielu jest po prostu kontynuacją opowieści o kobiecie uzależnionej od seksu. Ale dla tych, którzy znają smak dominacji, kar, która poprzedza dotyk – to coś więcej.

W relacji Joe i K nie ma czułości. Jest precyzja, chłód i coś jeszcze: ulga. Ulga osoby, która wreszcie nie musi udawać, że „normalność” jej wystarcza.

To nie jest film, który pokazuje BDSM jako erotyczny spektakl. Wręcz przeciwnie – rozbraja go z fetyszyzacji. Zostawia samo jądro potrzeby. Potrzeby poddania się czemuś większemu, silniejszemu, bolesnemu.

Nie znajdziesz tu pięknych pejczy ani ról do odegrania. Znajdziesz surowość, która w tym świecie potrafi być domem.

Film możecie obejrzeć na CDA.

"Dobry piesek" 2022 - recenzja.

nefretette — Thu, 22 May 2025 17:16:30 +0000

Z pozoru to zwykła historia o randce. Spotkanie, rozmowa, chemia. Ale dość szybko robi się… nietypowo. Niewygodnie. Dziwnie znajomo.

„Dobry piesek!” to film, który mocno rezonuje, jeśli ktoś zna dynamikę relacji opartej na władzy. Nie epatuje seksem, nie jest dosłowny. Ale pod spodem aż iskrzy od napięcia.

To nie jest film BDSM wprost. Ale jeśli wiesz, czym jest posłuszeństwo, jeśli rozumiesz ciszę między poleceniem a wykonaniem – to ten film dotknie czegoś bardzo osobistego.

Nie każdemu się spodoba. Nie musi. Ale dla tych, którzy szukają historii o relacjach, które nie mieszczą się w prostych kategoriach – zdecydowanie warto.

Obecnie do obejrzenia na CDA.

Dobry piesek! (2022) - Filmweb

Dobry piesek! (2022) Meg, deg & Frank - Przystojny, lecz samotny miliarder poznaje na Tinderze studentkę i zaprasza do siebie. Oczarowana dziewczyna przeżywa szok, gdy odkrywa Franka, jego...

filmweb.pl

"Duke of Burgundy" / "Reguły pożądania" - recenzja.

nefretette — Sun, 11 May 2025 09:57:03 +0000

Ten film zobaczyłam bez większych oczekiwań – ot, kobiecy BDSM, estetyczna oprawa, może coś innego niż zwykła erotyka. Ale zostałam z nim na długo. Nie przez sceny, nie przez fabułę, ale przez emocje, które powoli się wkradają.

To historia dwóch kobiet. Jedna z nich – pozornie dominująca – ma służącą, która myje jej bieliznę, klęka na powitanie i wykonuje polecenia. Wszystko wygląda jak idealnie poukładany świat rytuałów i władzy. Ale z czasem okazuje się, że ta dominacja nie jest taka jednoznaczna. Że władza wcale nie musi być tam, gdzie myślimy, że jest.

Film nie epatuje seksem – właściwie jest bardzo stonowany. Zamiast dosłowności mamy spojrzenia, rytm codzienności, wzory na tkaninach, oddechy. Wszystko dzieje się gdzieś w niedopowiedzeniach. A jednak napięcie jest cały czas obecne.

To nie jest typowy film BDSM. To raczej historia o pragnieniu bycia zdominowaną… i zmęczeniu, które może się z tym wiązać. Nie każdemu się spodoba. Nie ma tu akcji, nie ma wielkich zwrotów. Ale jeśli ktoś szuka historii o władzy, emocjach i potrzebach opowiedzianej bez krzyku – to bardzo polecam.

Obecnie można obejrzeć go na Prime

primevideo.com